Kroz nejasne i razlomljene prikaze propitujem odnos između stvarnog i društveno konstruiranog. Koncept ne podržava realnost jer je ona zamagljena i podložna osobnim tumačenjima.
Figura i pejzaž pojavljuju se u ulozi elemenata kroz koje se  prelamaju iskustva oblikovana kulturnim promjenama i osobnim pitanjima. Priroda čovjeka i društveni portret opisuju se vizualnim jezikom koji reflektira slojevitu stvarnosti  i progovara o mutnoći istine koju živimo.